تبليغاتX
چند روایت معتبر

چند روایت معتبر

درباره سینما،تئاتر،کتاب،موسیقی و ... هنر

دیده می شوید(نگاهی به فیلم "پنهان" اثر مایکل هانکه)

                  نمایی از فیلم "پنهان"

قرن 21 قرن وحشتناکی است.این را می توان از آغاز این قرن فهمید.قرنی که با 11 سپتامیر شروع شد و تا اینجا که فقط 7 سال از آن می گذرد]دقت کنید فقط 7 سال[،حداقل و جنگ خونین و بزرگ را به خود دیده است.قرن 21 قرن عجیبی نیز هست.عجیب از این بابت که پس از دستاوردهای فراون بشر در زمینه پیشگیری از وقوع جنگ،نظریه پایان تاریخ فوکویاما،نظریه گفت و گوی تمدن ها و هزار و یک شرم الشیخ و آناپولیس و ... وقوع این اتفاقات بسیار عجیب می نمود.جوامع قرن 21 آنقدر از دیدن اتفاقات پیرامون خود شگفت زده شده اند که هنرمندان شگفت آور تحویل می دهند و آنان فیلم های شگفت آمیز می سازند و "پنهان" یکی از شگفت آمیزترین،یکی از بهترین،و یکی از هنرمندانه ترین فیلم هایی است که تا به حال دیده ام.

داستان "پنهان" بسیار ساده و سرراست است.خانواده ای،فیلم هایی به دستشان می رسد که محل زندگی آنها را نشان می دهد.]بزرگراه گمشده دیوید لینچ؟[ و درست در هنگامی که همه فکر می کنند فرستنده فیلم ها را یافته اند ماجرا شکل پیچده ای به خود می گیرد.فیلم با رویکردی رونشناختی به ارتباطات انسان مدرن(همان انسان شگفت زده قرن 21) پداخته است و با پرداختن به ریزترین جزییات (که کاملا ضروری است و به جای خسته کردن تماشاگر او را مشتاق تر می کند) داستان خود را به پیش می برد.

غافلگیری عنصر اصلی "پنهان" است.عنوان بندی فیلم،تماشاگر را متحیر می کند و همان اول نشان می دهد که غافلگیری در "پنهان" اصل است و تماشاگر را تا پایان رها نمی کند.اتفاقی که تا پایان فیلم مدام تکرار می شود و با پایان بندی فیلم به اوج خود می رسد.وقتی تماشای "پنهان" را به پایان بردم تا دقایقی فقط به صفحه سیاه تلویزیون خیره شده بودم و به سرنوشت سیاه انسان مدرن فکر می کردم."پنهان" در تمام لحظاتش،تماشاگر را گیج می کند،می ترساند،رهایش می کند و درست در لحظه ای که هیچ کس انتظارش را ندارد،آنچنان او را تکان می دهد که تا پایان فیلم،حتی جرات تکان خوردن از جایش را ندارد.

فیلم به حوزه های مختلفی سرک می کشد.وجدان انسانی،جنگ،کودکی و ... همه و همه در فیلم جایی دارند اما مهم ترین پیام "هانکه" بی شک این است:"دیده می شوید".نگاه کنید به صحنه ای که فرزند خانواده گمشده است و در پس التهاب پدر و مادر(با بازی حیرت انگیز و ماندگار ژولیت بینوش)،تلویزیون در حال به تصویر کشیدن نماهایی از جنگ (به نظر جنگ عراق)است.یک بار دیگر دقت کنید.در قرن و جنگ و خونریزی،شما از طرف انسانی "پنهان" ، "دیده می شوید".این خاصیت جنگ است و خاصیت این قرن عجیب.

توصیه من این است: "پنهان" را از دست ندهید.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 12 آذر1386ساعت 13:49  توسط اشکان   |